Groot Daan van den Berg
Eendag, op die buitewyke van ’n klein dorpie, het daar ’n ou, lendelam huisie gestaan. Dit was die huis van Groot Daan van den Berg, sy vrou en hulle baie kinders.
En kinders was daar beslis baie!
Daar was Andries, Bertha, Carel, Dina, Echbert, Frieda, Gerrie, Hannetjie, Isak, Johan, Klaradyn, Liesbet, Martin, Nelda, Oscar, Pieter en nog ’n hele trop ander. Daar was só baie dat Daan en sy vrou lankal opgehou tel het!
Soveel kinders beteken natuurlik soveel monde om kos te gee. Op ’n dag was die koskaste dolleeg en daar was nie ’n enkele muntstuk oor om nog kos te koop nie.
Daan het diep gesug.
“Nou ja, vroulief,” het hy gesê, “ek sal seker maar die wêreld moet invaar om ’n paar muntstukke in die hande te kry.”
Sy vrou het in die kombuis rondgekrap en vir hom ’n stuk ou brood en ’n ronde kaas gegee. Die kaas was so oud dat dit heeltemal onder ’n grys lagie muf was.
“Hier,” het sy gesê. “Dis al wat oor is. Ons wag vir jou!”
Daan het die brood en kaas skepties bekyk.
“Ek hoop ek kry gou iets anders om te eet,” het hy gemompel. “Anders gaan hierdie kaas mý dalk opeet!”
En daarmee het hy die pad gevat.
Hy het gestap en gestap, oor heuwels en deur valleie, totdat hy uiteindelik op ’n skaapwagter met ’n enorme trop skape afgekom het.
Daan se maag het gegrom toe hy die vet skape sien.
“Ek wonder of iemand een van daardie skape sal mis as hy skielik verdwyn?” het hy gedink.
Hy het nader gesluip, maar skielik hoor hy ’n vreemde geluid.
WOOOOOESJ!
’n Reusagtige draak het uit die lug neergeduik! Met sy skerp kloue het hy ’n paar skape gegryp en weer die lug in geskiet.
Daan was so verskrik dat hy skaars kon roer.
“Ag, wat gaan ek tog maak?” het die skaapwagter gekla. “Daardie ellendige draak steel elke aand my skape! Ek gaan binnekort niks oorhê nie!”
En net daar kry Daan ’n plan.
“Wat sal jy my gee as ek van daardie draak ontslae raak?”
“Die helfte van my trop!” het die skaapwagter dadelik geantwoord.
Daan het gedink aan die gevaarlike draak, maar ook aan genoeg skaapvleis om sy gesin ’n hele jaar lank kos te gee.
“Goed dan! Ons het ’n ooreenkoms!”
Daardie nag het Daan tussen die skape gaan wegkruip.
Hy het sy brood en kaas uitgehaal. Die kaas was nou so pap dat dit amper soos ’n nat spons gevoel het.
“Ag nee! Dít gaan ek beslis nie eet nie!”
Hy wou dit weggooi toe hy weer die geluid hoor.
WOOOOOESJ!
Die draak was terug!
“STOP NET DAAR!” het Daan gebrul.
Die draak het van skrik in die lug vasgesteek.
“Goeiste! Wie is jy?” het hy uitgeroep.
Daan het sy bors uitgestoot en sy stem so diep as moontlik gemaak.
“EK IS GROOT DAAN VAN DEN BERG! Ek eet snags klippe en bedags smul ek aan die blomme wat hoog op die berge groei!”
“Klippe?” het die draak verbaas gevra.
“Ja, KLIPPE! Groot, harde rotse!”
Daan het die ronde, grys kaas uit sy sak gehaal.
“Sien jy hierdie klip? Kyk ”
Hy het die kaas tussen sy groot hande vasgeknyp.
SPLAT!
’n Straaltjie water het uit die pap kaas gedrup.
Die draak se bek het oopgehang.
“Jy... jy kan WATER uit ’n klip druk?”
“Natuurlik! Dis sommer kinderspeletjies!”
Toe haal Daan die ou stuk brood uit sy sak.
“En sien jy hierdie rots?”
Met ’n harde KRAAK! het hy die brood in twee geskeur.
“Ek kan rotse met my kaal hande uitmekaarskeur! En hierdie skape behoort aan MY! As jy dit ooit weer waag om een te steel, kap ek jou in duisend klein stukkies!”
Die draak het van kop tot stert gebewe.
“Hierdie man moet die sterkste man in die wêreld wees!” het hy gedink.
Maar toe kry die draak ’n plan. Sy ma was baie groter en sterker as hy. As hy hierdie vreeslike man net by die huis kon kry, sou sy sekerlik met hom kon afreken!
“Wag, wag!” het die draak gesê. “Moet my asseblief nie seermaak nie! Ek sal jou sewe sakke goud gee as jy saam met my huis toe kom!”
“Sewe sakke goud?” het Daan gevra.
Dit was heelwat meer werd as ’n paar skape!
“Goed dan. Wys my die pad!”
Toe die draak se ma sien dat haar seun sonder ’n enkele skaap by die huis aankom, was sy woedend.
“WAAR IS MY AANDETE?” het sy gebrul terwyl vlamme by haar neusgate uitskiet.
Maar die jong draak het vinnig in haar oor gefluister.
“Mammie! Hierdie man druk water uit rotse en skeur klippe met sy kaal hande uitmekaar! En hy kap drake in duisend klein stukkies!”
Die ou draak het Daan van kop tot tone bekyk.
“Los hom vir my,” het sy gefluister. “Ons wag totdat hy slaap. Dan gee jy hom een geweldige hou met jou knuppel oor die kop!”
“O, Mammie! Jy is darem slim!”
Maar Daan het vermoed dat die drake iets in die mou voer.
Toe almal bed toe gaan, het hy kussings en komberse in sy klere gestop en die bondel op die bed neergesit sodat dit lyk asof hy slaap.
Toe kruip hy onder die bed in en begin snork.
GRRRRR... SNORK! GRRRRR... SNORK!
Kort voor lank het die jong draak ingesluip, met ’n enorme knuppel in sy kloue.
Hy het die knuppel hoog opgelig en...
KADOEF!
Met een geweldige hou het hy die bondel kussings en komberse platgeslaan.
Onder die bed het Daan hard gekreun.
“OOOOOOOEEEE!”
“Dit sal hom leer!” het die draak gefluister.
Die volgende oggend het die drake vrolik aan die ontbyttafel gesit.
“Nou hoef ons ons nie meer oor daardie vreeslike man te bekommer nie!” het die ou draak gesê.
Maar net toe kom Groot Daan doodluiters ingestap!
“Goeiemôre, my twee skubberige vriende! Wat eet ons vir ontbyt?”
Die drake het amper van hulle stoele afgeval.
“Het... het jy lekker geslaap?” het die jong draak gevra.
“O, heerlik, dankie!” het Daan geantwoord en oor sy kop gevryf.
“Net een snaakse dingetjie. Ek het gedroom ’n vlooi byt my op die kop. En ek dink daar móés regtig ’n vlooi gewees het, want ek het vanoggend so ’n klein knoppie hier bo-op my kop!”
Die jong draak het na sy ma gekyk. Sy oë was so groot soos pierings.
“Mammie!” het hy gefluister. “Ek het hom só hard geslaan dat my knuppel gebreek het! En nou dink hy dit was ’n vlooi!”
“Hierdie man is te sterk vir ons!” het sy gefluister. “Ons moet dadelik van hom ontslae raak!”
Die twee drake het begin rondskarrel om sewe groot sakke vol goue muntstukke te pak.
Maar Daan het ’n nuwe bekommernis gehad.
“Hoe gaan ek al hierdie goud huis toe dra?” het hy gedink.
Uiteindelik was die sewe sakke tot barstens toe vol.
“Nou toe!” het die jong draak gesê. “Daar is jou goud! Waarvoor wag jy?”
Daan het na die sakke gekyk. Toe na die draak.
En toe kry hy nóg ’n plan.
“Weet julle,” het hy gesê, “dis eintlik heel lekker hier by julle. Ek dink sommer ek bly nog ’n paar dae!”
“WAT?” het die drake gelyk uitgeroep.
“Ja! Julle is sulke aangename mense!”
“NEE!” het die ou draak uitgeroep. “Ek bedoel... dis nie nodig nie!”
Sy het vinnig gedink.
“As jy sommer nóú huis toe gaan, gee ons jou sewe maal sewe sakke goud! En my seun sal alles vir jou huis toe dra!”
“Sewe maal sewe? Dis nege-en-veertig sakke goud!” het Daan gesê.
“Presies!”
“En jou seun dra alles?”
“Alles!”
“Nou ja, as julle só daarop aandring, sal ek seker maar gaan!”
So vinnig soos blits het die jong draak nege-en-veertig sakke goud op sy rug gepak.
Toe vertrek hy en Groot Daan huis toe.
Hulle het gestap en gestap, oor heuwels en deur valleie, totdat Daan uiteindelik sy ou huisie in die verte sien staan het.
En toe hoor hy die stemme van sy kinders!
Die arme kinders was verskriklik honger. Hulle het immers nog niks gehad om te eet vandat hulle pa weg is nie!
Toe hulle hom sien, het hulle almal by die huis uitgestorm, met messe en vurke in hulle hande.
“PAPPA! PAPPA!”
Maar toe sien hulle die enorme draak agter hom.
Skielik begin hulle almal uit volle bors skree:
“DRAAKVLEIS! DRAAKVLEIS!”
“ONS WIL DRAAKVLEIS EET!”
Die arme draak het hom byna doodgeskrik!
“WAT?” het hy gegil. “HIERDIE MAN SE KINDERS EET OOK DRAKE?”
Hy het die nege-en-veertig sakke goud net daar laat val, sy vlerke oopgesprei en so vinnig as wat hy kon die lug in geskiet!
WOOOOOOOOESJ!
Binne ’n oogwink was hy net ’n klein kolletjie op die horison.
En van daardie dag af het nóg hy nóg sy ma dit ooit weer gewaag om hulle gesigte in daardie wêrelddeel te wys.
Met nege-en-veertig sakke goud was daar uiteindelik genoeg geld om vir al die Van den Bergs kos te koop.
Hulle het nooit weer honger gaan slaap nie.
En wat van die drake?
Wel, kom ons sê maar net hulle was van toe af baie versigtig vir mense wat klippe eet, water uit rotse druk en kinders het wat graag draakvleis wil eet!